ทุ่งกว้างของเรา...เธอเข้ามาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันนะ?
posted on 19 May 2008 23:11 by norachitทุ่งกว้างของเรา
เธอเข้ามาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันนะ
โมงยามแห่งความสุข
ยังออกเดินทางพร้อมกับเธอใช่ไหม
เหตุใดฉันจึงเดินวนอยู่
บ่อยครั้งที่รอยต่อของกาลเวลา
คอยบอกฉันว่ายังสัมผัสถึงเธอได้เสมอ
แม้บางครั้งฝนก็ตกลงมาแบบไร้จังหวะ
จนบางสิ่งที่วาดไว้ต้องจมลงชั่วครู่
ฉันเชื่อว่าเธอรู้สึก
มรสุมหลงฤดูหรือลมพายุวันฝนพรำ
ไม่เคยทำให้ใครสั่นคลอน
จำได้ไหม
บนต้นไม้ที่เราปีนไปไม่ถึง
ทุกวัน
มีความฝันอยู่บนนั้น
ทุกวัน
นั่งอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่
จินตนาการถึงเมฆก้อนนั้น
ที่เธอยิ้มให้ฟ้าบอกว่ามันคือผีเสื้อ
ฉันหัวเราะแล้วได้แต่พยักหน้า
อีกเพียงไม่นานเราก็พบว่า
ผีเสื้อตัวนั้นกำลังร้องให้
ระหว่างทางก่อนที่เธอจะกลับบ้าน
ฉันบอกให้เธอหยุดรอฟัง
ปฏิกริยาของสรรพสิ่งต่อหยดน้ำตานั้น
ในคืนที่มืดที่สุด
ฉันได้ยินเงาของเธอ
บอกทำนองปริศนาให้กีตาร์ของฉันร่ำร้อง
เปล่งประสานไปกับวงออเคสตราแห่งรัตติกาล
คอนดัคท์โดยวาทยากรลึกลับนามจันทรา
บรรเลงบทเพลงเกี่ยวกับเรา
หากเธอปรากฏกายต่อหน้าฉัน
เธอจะได้ยินมันตลอดไป
ทุ่งกว้างของเรา...
เธอเข้ามาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันนะ?
...
Silent Symposium
#1 By fangkhaow on 2008-05-20 10:35